28
wo, okt
0 Nieuwe art.
Advertentie:

Korfbal
OENTSJERK. Was de wedstrijd van de Wâlden 1 het hoofdgerecht van de korfbalmiddag op het nieuwe kunstgrasveld in Oentsjerk, het duel tussen De Wâlden 2 tegen Drachten 3 was, om in het culinaire jargon te blijven, een uiterst smakelijk voorgerecht. Dat de thuisclub met 11-12 het onderspit moest delven, was een klein minpuntje. Het was een beetje een sneue nederlaag in die zin, dat er voor de thuisclub zeker een remise in had gezeten. Zeker toen het kort voor tijd 10-10 stond, gloorde voor de Trynwâldsters een punt.

De wedstrijd werd gespeeld op het nieuwe en fraai aangeklede kunstgrasveld op het Kaetsjemuoilân in Oentsjerk dat tussen de beide wedstrijden in werd geopend en in gebruik genomen. De ploeg van De Wâlden 2, zeg maar het schaduwteam van de Trynwâldster club, werd gecoacht door Eddy de Jong. Hij had het moeilijk met de scheidsrechter van dienst, maar al zijn 'krewearjen' leverde niets op, iets wat De Jong natuurlijk ook terdege besefte. Het werd uiteindelijk 11-12, een teken dat beide ploegen ploegen elkaar weinig ontliepeneerste helft
Ik ben vroeg en geloof het of niet, het regent als ik naar Oentsjerk rijd. Zo'n smerig motregentje, 'storein' noemt Piet P. dat, 'Dauerregen' heet dat bij onze oosterburen. Het levert weinig millimeters op, 'mar jo wurde der wol stronttochwiet fan', aldus een wat oudere toeschouwer. Het is duidelijk dat er veel belangstelling is voor deze eerste thuiswedstrijd na een compleet korfballoze zomer vanwege dat vermaledijde virus. Iedereen is blij dat er weer wat te doen is op het sportcomplex, naast het korfbal wordt er volop gevoetbald en een veld verder is een kaatstoernooi aan de gang. Het nog te openen kunstgrasveld, het wordt in goed ingelichte kringen ook wel het 'Gert van der Meijden-veld' genoemd, dat vanwege zijn politieke bemoeienis, laat ik het zo maar noemen, bij de totstandkoming van dit fraaie nieuwe veld, is sfeervol versierd met zwarte en paarse ballonnen, dit vanwege de clubkleuren van De Wâlden.

De wedstrijd staat op het punt van beginnen als ik arriveer en ik zoek een plekje tussen de beide spelersbanken, dug outs zijn er (nog?) niet, maar het is inmiddels droog, dus dat gemis is niet cruciaal. Drachten 3 wordt gecoacht door Simon Rozendal, lange jaren betrokken bij wat toen nog DFD heette, hij kent zijn tegenstander van vanmiddag waarschijnlijk op z'n duimpje. Het zijn de gasten die de openingstreffer voor hun rekening nemen, maar lang kunnen de Drachtsters niet van die minimale voorsprong genieten: 1-1. Een strafworp aan elke kant betekent even later 2-2, maar dan al is duidelijk dat de treffers deze middag zeker niet in de aanbieding zijn, geen twee halen één betalen dus. Maar beide ploegen maken er wel degelijk een leuke pot korfbal van, leuk in die zin dat ze er beiden volop tegenaan gaan. De persoonlijke duels, het zijn er vele, zijn pittig, maar over de schreef gaan ze vrijwel nooit. Het wederzijds respect is duidelijk aanwezig en bovendien houdt de fluitist van dienst de virtuele teugels behoorlijk strak, al is niet iedereen het altijd met hem eens. Maar dat zou ook een klein wondertje zijn, zoals iedereen die met enige regelmaat een sportwedstrijd bezoekt, maar al te goed weet. Het wordt 3-2 en even later 3-3 en eigenlijk is die gelijke stand illustratief voor de krachtsverhoudingen in het veld. Veel verschil in korfballend vermogen tussen beide ploegen is er niet. En zo gaan we richting pauze met de tussenstanden 4-4, 5-5, 6-6 en 7-7. Met andere woorden, beide ploegen houden elkaar keurig in evenwicht en die 7-7 geeft enerzijds aan dat er weinig kwalitatief onderscheid is en anderzijds dat het 'rijpe-appelen-seizoen' nog niet is aangebroken.

tweede helft
Er gloort hoop voor de thuisclub als De Wâlden erin slaagt in het begin van tweede helft een gaatje te slaan van twee punten: 9-7. Het is jammer voor de Trynwâldsters dat ze de kans vanaf de stip op een driepuntsmarge laten liggen. Blijkbaar ontleent Drachten aan die misser nieuwe energie, en daarvan zijn drie treffers op rij het zichtbare resultaat: 9-10. De Wâlden doet met 10-10 wat terug, maar het zijn de gasten die op hun beurt een kloofje van twee treffers creëren: 10-12. En dan gaat de tijd dringen, de klok staat op twee als Drachten een strafworp mist en De Wâlden de laatste strohalm grijpt: 11-12. We zijn inmiddels bezig met de blessuretijd en daarin krijgt De Wâlden nog één laatste kans. En als die tot afgrijzen van het thuispubliek gemist wordt, is het duidelijk: Drachten wint met 11-12 van De Wâlden. Een zege waarop weinig af te dingen valt, cijfers liegen niet, maar dit was zo'n wedstrijd waarin niet zozeer de beste, als wel de gelukkigste ploeg won. Of zoals ze in Amsterdam plegen te zeggen; 'het had net so goed andersom kenne weze'.

Binne Kramer

Advertenties




Advertentie